ฎีกาที่ 827/2474
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ผู้จัดการยี่ห้อเป็นตัวแทนของยี่ห้อ ตั้งผู้จัดการยี่ห้อ ซื้อขาย สังหาริมทรัพย์ไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ
ย่อยาว
ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของโรงสีไฟยี่ห้อตันยู่ฮะและจำเลยที่ 2 เป็นผู้จัดการ ได้ทำการค้าขายเข้าสารกับโจทก์ และได้รับเงินค่าเข้าจากโจทก์เป็นจำนวนเกินกว่าราคาเข้าที่ส่ง และในใบรับเงินนั้นมีชื่อจำเลยที่ 2 เป็นผู้เซ็นรับและประทับตรายี่ห้อตันยู่ฮะ และมีใบรับเงินลงชื่อจำเลยที่ 3 โดยจำเลยที่ 1 จะอยู่รอรับด้วยตนเองไม่ทัน ภายหลังมาคิดบัญชีกับปรากฎว่ายังเป็นหนี้โจทก์อยู่ จำเลยที่ 1 จึงเซ็นรับรองหนี้นั้นไว้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้จำเลยทั้ง 3 ใหช้เงินโดยอ้างว่าเป็ฯหุ้นส่วนกันหรือเป็นเจ้าของร่วม ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ 1 ผู้เดียวเท่านั้นต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 เป็นแต่ตัวแทนของจำเลยที่ 1 แลจำเลยที่ 2 3 ไม่ได้เป็นหุ้นส่วนหรือเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ 1 และการตั้งตัวแทนค้าขายสังหาริมทรัพย์ไม่จำต้องมีหนังสือ จึงให้ จำเลยที่ 1 รับผิดแต่ผู้เดียว ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 827/2474 นายซุ่นเอี๋ยว เจ้าของยี่ห้อเกียฮะ โจทก์ นางไข่ที่ 1 นายใข่ฮวดที่ 2 นางกิมเล้งที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 798 - 797