ฎีกาที่ 994/2474

ปัญหากฎหมาย ข้อสันนิษฐานเป็นข้อเท็จจริง ศาลเดิมลงโทษจำคุก 1 ปี ตาม ม.321ศาลอุทธรณ์ แก้เป็นจำคุก 6 เดือน ตาม ม.318 คู่ความฎีกาได้แต่ในข้อกฎหมาย

โคของ ส.ปล่อยไว้ให้กินหญ้าแล้วหายไป ต่อจากวันโคหายมาประมาณ 5 วันมีพะยานเห็น บ.แล อ.จำเลยพาโคของ ส.มา รุ่งขึ้นมาพะยานเห็นจำเลยทุกคนช่วยกัน ฆ่า โคนั้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทุกคนมีผิดตาม ม.321 แล พ.ร.บ. ฆ่า โคกระบือให้จำคุก อ.บ.จำเลยคนละ 1 ปีกับปรับคนละ 20 บาท ส่วน ท.ก.ส.จำเลยให้ลงโทษตาม ม.321 ซึ่งเป็นบทหนักกะทงเดียว จำคุกคนละ 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ท.ก.ส.มีผิดตาม พ.ร.บ. ฆ่า โคกระบือฐานเดียว ส่วน อ. บ.วินิจฉัยว่า ย่อมจะมีโทษตาม ม.318 หรือ ม.321 ประการใดประการหนึ่ง ควรให้ผลทางเบาแก่จำเลย คือลงโทษตาม ม.318 ให้จำคุก 6 เดือน แลปรับฐาน ฆ่า โคไม่ได้รับอนุญาต 15 บาท ศาลฎีกาว่า คดีฉะเพาะตัว ท.ก.ส. จำเลยนั้นศาลอุทธรณ์ตัดสินชอบแล้วส่วนคดีฉะเพาะ อ.บ.จำเลยนั้นโจทก์ฎีกาได้แต่ในปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น แต่ตามฎีกาโจทก์ว่าจำเลยควรมีผิดฐานลักหรือรับของโจรนั้น เป็นเพียงข้อสันนิษฐานแลข้อสันนิษฐานนี้เป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ส่วนปัญหาที่โจทก์ว่า ศาลอุทธรณ์ควรวางโทษจำเลยในบทที่หนักนั้น ศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยว่าจำเลยมีผิดหลายบทหรือหลายกะทง เป็นแต่ว่าจำเลยย่อมจะมีโทษเก็บของตกหรือรับของโจรประการใดนั้นเป็นการสันนิษฐานในข้อเท็จจริง คดีไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย ให้ยกฎกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 994/2474 อัยยการร้อยเอ็จ โจทก์ นายอ่วม นายบุญมี นายเทพ จำเลย นายกันหา นายสิลา อาชญา ม. 294 - 321 วิธีพิจารณาอาชญา พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 6