ฎีกาที่ 158/2474

ความผิดอย่างไรควรส่งไปต่างจังหวัด การส่งไปต่างจังหวัดหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล จำเลยต้องโทษมาแล้ว 3 ครั้ง ระยะที่จำเลยทำผิดครั้ง 1 ๆ ห่างไกลกันมาก แลพ้นโทษครั้งที่ 3 แล้วถึง 3 เดือน โจทก์จึงฟ้องของให้ส่งไปต่างจังหวัด ศาลไม่ส่ง

คดีนี้โจทก์ขอให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดตาม พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัด โดยจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว 3 ครั้ง คือครั้งที่ 1 โทษฐานสมรู้ในการชิงทรัพย์ จำคุก 1 ปี 4 เดือน 1 วัน พ้นโทษจนเกือน 14 ปี ครั้งที่ 2 โทษฐานรับของโจรจำคุก 1 ปี 2 วัน พ้นโทษมา 8 ปี ครั้งที่ 3 โทษฐานต่อสู้แล หมิ่นประมาท เจ้าพนักงานจำคุก 4 เดือน และพ้นโทษครั้งที่ 3 นี้มาแล้วถึง 3 เดือน โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ ศาลเดิมตัดสินให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด ศษลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยไม่ควรส่งไปต่างจังหวัด และระยะที่จะเลยทำผิดก็ห่างไกลกัน ทั้งจำเลยพ้นโทษครั้นสุดท้ายไปแล้วตั้ง 3 เดือนโจทก์จึงได้ฟ้อง จึงตัดสินกลับให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า ตา พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัด ม.3 ให้อำนาจศาลที่จะใช้ดุลยพินิจในการส่งจำเลยไปต่างจังหวัดหรือไม่ เห็นว่ายังไม่มีเหตุจะส่งไปอยู่ต่างจังหวัด จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2474 อัยยการขอนแก่น โจทก์ นายทอน ก้อนแก้ว จำเลย พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัดและคนที่เคยต้องโทษหลายครั้ง ร.ศ.127 ม. 3