ฎีกาที่ 1228/2473

ฟ้องเรียกทรัพย์ทั้งหมดได้ความว่าเปนมฤดกแบ่งได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย

คดีนี้โจทก์เปนบุตร์นายน้อยกับนางเวิง ฝ่ายจำเลยเปนบุตร์นายน้อยกับนางแระ เกิดฟ้องร้องเรียกมฤดก ปรากฏว่า ที่ดิน รายพิพาทเปนของ อ.บิดานางแระ อ.ตาย ที่ดิน ตกเปนของนางแระเมื่อระวางเปนภรรยานายน้อย ที่ดิน จึงเปนสมรสระวางนายน้อยกับนางแระ ต่อมานางแระตาย นายน้อยจึงมาได้นางเวิงมารดาโจทก์เปนภรรยา ต่อมานายน้อยตาย โจทก์กับนางเปลี่ยนจำเลยและนางเวิงครองที่มาด้วยกันฉะเพาะตอนกลาง นอกนั้นโจทก์ไม่ได้เกี่ยวข้อง ต่อมานางเวิงตาย ศาลเดิมให้แบ่งดังนี้ คือ ที่ดิน ฉะเพาะที่ปกครองให้แบ่งเปน 3 ส่วน ส่วนหนึ่งเปนสมรสนางแระได้แก่นางเปลี่ยนคนเดียว อีก 2 ส่วนเปนมฤดกนายน้อย แบ่งเปน 2 ภาค คือ ภาคภรรยาได้แก่นางเวิง นางเวิงตาย มฤดกตกเปนของโจทก์และบุตร์นางเวิง ภาคญาติได้แก่โจทก์ทั้ง 2 และนางเปลี่ยนจำเลยนางเทียนกับหลวงเวช ฯ ศาลอุทธรณ์ให้แบ่งดังนี้ คือ ที่ศาลเดิมยกสินสมรสนางแระให้แก่นางเปลี่ยนคนเดียวไม่ถูก เพราะนางแระตายก่อนนายน้อย ต้องแบ่งสมรสนั้นเปน 2 ภาค ภาคหนึ่งได้แก่นางเปลี่ยน อีกภาคหนึ่งได้แก่นายน้อยสามีและเอาไปรวมกับมฤดกนายน้อยแบ่งต่อไป แต่ให้ตัดนางเทียน หลวงเวชออกเสียเพราะไม่ได้ความว่าได้เกี่ยวข้องกับมฤดกรายนี้ จำเลยฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า 1 ) ศาลจะพิจารณาคดีนี้เหมือนคดีมฤดกโดยแบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์มิได้ 2 ) ฟ้องโจทก์ขาดอายุความมฤดกแล้ว 3 ) ศาลอุทธรณ์ไม่ควรแบ่งมฤดกให้โจทก์ได้มากกว่าจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามปัญหาข้อ 1 ที่ศาลล่างจัดการให้แบ่งมฤดกรายนี้ไปทีเดียวถูกแล้ว ตาม พรบ วิธีพิจารณาแพ่ง ร.ศ. 127 ม.39 ส่วนปัญหาข้อ 2 ฟ้องโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ เพราะโจทก์จำเลยต่างได้ปกครองที่รายนี้มาด้วยกัน ทั้งศาลล่างตัดสินให้แบ่งมฤดกก็แต่ฉะเพาะที่ ๆ ได้ปกครองร่วมกันเท่านั้น และปัญหาข้อ 3ศาลอุทธรณ์ตัดสินชอบด้วยเกณฑ์ของกฎหมายแล้ว จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1228/2473 นางลออ นางนิล โจทก์ นางเปลี่ยน นางสาคร จำเลย ป.ที่ดิน พ.ร.บ.วิธีพิจารณาแพ่ง ร.ศ. 127 ม. 39 (2) พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469