ฎีกาที่ 1208/2473

เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะปรานีประนอมสัญญา ผู้ที่ไม่ใช่คู่สัญญาไม่มีอำนาจที่จะขอร้องให้คู่สัญญาเขาเสียประโยชน์ได้

โจทก์ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานเรียกค่าเสียหาย 76 วัน ๆ ละ 15 บาท เปนเงิน 1140 บาท ในฐานที่นายจินวาลาผู้ซื้อ ที่ดิน โฉนดที่ 874 ของนายชมไม่ได้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างไปภายในกำหนด ฝ่ายนายจินวาลาผู้ซื้อเถียงว่าตนรื้อช้าไปเพียง 16 วันเท่านั้น และโจทก์ได้ยื่นคำร้องอีกฉะบับหนึ่งขอให้เอา ที่ดิน เลขที่ 68 ซึ่งรวมขายไปให้นายจินวาลานั้นเอามาขายอีก เพราะในประกาศกองหมายหาได้รวมถึง ที่ดิน แปลงนั้นไม่ เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เห็นว่าที่จะเอา ที่ดิน เลขที่ 68 กลับคืนมานั้นอาจเปนการลวงผู้ซื้อ เพราะในประกาศขายโฉนดที่ 874 ไม่กล่าวความชัดเจน และกำหนดเวลาที่จะชำระเบี้ยปรับยังโต้เถียงกันอยู่ จึงได้ตกลงกับนายจินวาลาว่าถ้าชำระเงิน 329 บาทแล้วจะโอน ที่ดิน หมายเลข 68 ให้ และเจ้าพนักงานจะเอาเงิน 811 บาทที่ขาดจากกองล้มละลายใช้เบี้ยปรับให้แก่โจทก์ตามที่โจทก์ร้องขอมา โจทกอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลคดีต่างประเทศ ๆ ตัดสินยืนตามคำสั่งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ควรจะให้นายจินวาลาใช้เงินค่าปรับคนเดียว ไม่ควรจะหักจากกองล้มละลาย กับขอให้ขาย ที่ดิน หมายเลข 68 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อนายจินวาลายอมใช้เงินถึง 329 บาท ซึ่งเกินจากเบี้ยปรับที่นายจินวาลายอมรับผิด 89 บาท และเจ้าพนักงานยอมโอน ที่ดิน นั้นให้เปนการปราณีประนอมกัน ถ้ามิฉะนั้นจะต้องฟ้องร้องกัน นายอีนานามิได้เปนคู่สัญญาด้วย จะมาร้องคัดค้านไม่ได้ เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะทำได้ตาม พรบ ล้มละลายมาตรา 14 ข้อ 3 เพราะไม่ปรากฏว่าได้มีการทุจจริตเกิดขึ้น ส่วน ที่ดิน หมายเลข 68 นั้น ผู้ซื้อไม่ได้กรรมสิทธิตามประกาศขายทอดตลาดโฉนดที่ 874 แต่เจ้าพนักงานได้ยินยอมจะโอนให้แก่นายจินวาลา ถ้านายจินวาลาได้ชำระเงิน 329 บาทแก่กองล้มละลาย จึงตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2473 นายอี เอ นานา (อังกฤษ) โจทก์ เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์นายชม จำเลย พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 14