ฎีกาที่ 1248/2473

ลูกหนี้ของผู้ ล้มละลาย ชำระหนี้ให้ผู้ ล้มละลาย เมื่อภายหลังวันศาลได้มีคำสั่งให้รักษาทรัพย์ชั่วคราวของผู้ ล้มละลาย แล้วดังนี้ จะแก้ตัวว่าไม่รู้ว่าเจ้าหนี้เปนคน ล้มละลาย ไม่ได้ถือเอาวันศาลสั่งรักษาทรัพย์ ไม่ใช่วันประกาศในหนังสือพิมพ์เปนเกณฑ์สำหรับบุคคลภายนอก

คดีนี้ ซ.ลูกหนี้ ฮ.จำเลยผู้ ล้มละลาย ได้ชำระหนี้ให้จำเลยไปเมื่อวันที่ 26-27 มีนาคม 2471 ซึ่งเปนเวลาภายหลังวันศาลแพ่งมีคำสั่งให้รักษาทรัพย์ของจำเลยชั่วคราว คือ ศาลแพ่งมีคำสังให้รักษาทรัพย์ชั่วคราวของจำเลยเมื่อวันที่ 22/12/2471 ศาลออกหมายตั้งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ชั่วคราววันที่ 23/12/2471 และประกาศในราชกิจจาฉะบับลงวันที่ 31/12/2471 กับประกาศในหนังสือพิมพ์รายวันวันที่ 27/12/2471 ดังนี้ มีปัญหาว่า ข.จะยกเอาข้อที่ตนไม่ทราบว่าจำเลยเปนคน ล้มละลาย ขึ้นเปนข้อต่อสู่คดีได้หรือไม่ เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ ศาลแพ่ง และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งต้องกันว่า ข้อต่อสู้ของจำเลยฟังไม่ขึ้น ซ.ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ม.14 แห่ง พรบ ล้มละลาย มีว่า ในระวางเวลาตั้งแต่มีคำสั่งให้รักษาทรัพย์ชั่วคราวหรือให้ ล้มละลาย เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ผู้เดียวมีอำนาจจัดการเกี่ยวแก่ทรัพย์สมบัติของลูกหนี้ตลอดจนการรับเงินหรือทรัพย์ซึ่งผู้ ล้มละลาย ควรได้รับ เพราะฉะนั้นข้อต้อสู้ของ ซ.จึงฟังไม่ได้เว้นแต่การชำระหนี้ตาม ม. 47 อนุมาตรา 1 หรือ 2 จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1248/2473 คุณหญิงซิวเซ้ง ประดินันทภูมิรัตน์ โจทก์ นายฮั่วล้ง จำเลย นายซุนเค็ง เจ้าของยี่ห้ออั้งย่งเจียวเซึยงลูกหนี้ผู้ ล้มละลาย พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 14 , ม. 47 ( (1)