ฎีกาที่ 1217/2473

อย่างไรเรียกว่าผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ (เทียบฎีกาที่ 667/72,แลที่ 1148/73)

คดีนี้โจทก์ได้ถอนฟ้องคดีฉะเพาะจำเลยที่ 1 เสียเพราะส่งหมายไม่ได้ จำเลยที่ 2 ที่ 3 เปนผู้ ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ในจำนวนเงินค่าซื้อของเชื่อจากโจทก์ ครั้นถึงกำหนดชำระเงินจำเลยที่1 ไม่ชำระให้โจทก์ ต่อมาโจทก์จึงฟ้องเรียกเงินจากจำเลยที่ 2 ที่ 3 ดังนี้มี ปัญหาที่โจทก์มิได้ฟ้องจำเลยที่ 1 ในเมื่อจำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ในวันครบกำหนดนั้นจะเปนการผ่อนเวลาตามมาตรา 700 หรือไม่ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินให้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า พฤติการณ์เช่นนี้หาใช่เปนการที่โจทก์ยอมผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ตามมาตรม 700 ไม่ดังฎีกาที่ 667/2472 และที่ 1148/2473 ความจริงเมื่อจำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ ความรับผิดของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้ ค้ำประกัน ได้เกิดขึ้นแล้ว แลโจทก์อาจฟ้องจำเลยทั้ง 3 ได้ในเวลาใด ๆ ภายในกำหนดอายุความ และข้อที่จำเลยที่ 2-3 เถียงว่า โจทก์ปล่อยปละละเลยไม่ฟ้องร้องจนจำเลยที่ 1 เลิกการค้าขายเปนเหตุให้จำเลยที่ 2-3 เสียหายก็ฟังไม่ขึ้นเพราะเมื่อหนี้ถึงกำหนดชำระแล้วจำเลยที่ 2-3 อาจชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ทันทีได้ตามมาตรา 701 แล้วไปไล่เบี้ยเอา การที่จำเลยที่ 2-3 เพิกเฉยไม่ชำระหนี้ให้โจทก์จนจำเลยที่ 1 อพยพไปเช่นนี้เปนความผิดของจำเลยที่ 2-3 เอง จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1217/2473 บริษัทเคกรูส์เอกาโบจำกัด (ฝรั่งเศส) โจทก์ ยี่ห้อง่วนยู่ไถ่ที่ 1 ยี่ห้อง่วนฮวดที่ 2 ยี่ห้อเฮียบเฮงที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 700 , ม. 701