ฎีกาที่ 698/2473

การโอนหนี้ เจ้าหนี้ต้องบอกให้ลูกหนี้ทั่วไปตามกฎหมายทราบการโอนจึงจะสมบูรณ์ผู้ ค้ำประกัน กฎหมายถือว่าเปนลูกหนี้ด้วย วิธีพิจารณาแพ่ง ประเด็นข้อที่จำเลยได้ยกขึ้นต่อสู้ในชั้นพิจารณา พึ่งจะมากล่าวในคำแถลงการณ์ เมื่อเสร็จสำนวนแล้วฟังไม่ขึ้น

ได้ความว่าจำเลยที่ 1 เปนลูกหนี้ อ. จำเลยที่ 2-3-4 เปรผู้ ค้ำประกัน อ.โอนหนี้รายนี้ให้แก่โจทก์ อ.ได้มีหนังสือบอกกล่าวการโอนหนี้รายนี้ไปให้จำเลยที่ 1 ทราบเท่านั้น แต่หาได้มีหนังสือบอกกล่าวให้ผู้ ค้ำประกัน ทราบไม่ บัดนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินว่า ข้อที่ อ.ไม่ได้บอกกล่าวการโอนหนี้ให้นายประกันทราบนั้นไม่สำคัญ เพราะได้บอกแก่ตัวลูกหนี้แล้ว จึงให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ ถ้าไม่ใช้ให้จำเลยที่ 2-3-4 ใช้แทน จำเลยที่ 2-3 ฎีกาว่า (1) ต้องฟังว่าโจทก์ผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ (2) การโอนหนี้ต้องบอกผู้ ค้ำประกัน ด้วย ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลล่างทั้ง 2 ว่า ตามฎีกาข้อ 1 จำเลยหาได้ยกขึ้นต่อสู้ในคำให้การไม่ เปนแต่กล่าวในคำแถลงการณ์เมื่อพิจารณาเสร็จสำนวนแล้ว ไม่มีประเด็นที่ได้สืบข้อเท็จจริงกันมา จึงฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อ 2 นั้น เห็นว่าเจ้าหนี้ต้องบอกการโอนหนี้ให้ผู้ ค้ำประกัน ทราบเปนหนังสือด้วย การโอนจึงจะสมบูรณ์ เพราะคำว่าลูกหนี้ตาม ม.306 หมายความถึงลูกหนี้ทั่วไปตามกฎหมาย ผู้ ค้ำประกัน กฎหมายถือว่าเปนลูกหนี้ด้วย จึงให้ยกการบังคับให้จำเลยที่ 2-3 รับผิดชอบต่อโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 698/2473 พระยามหาวิสูตร์ โจทก์ นายนาวตรีหลวงประพรรดิ์จักร์กิจที่ 1 หลวงนาวาสวัสดิการที่ 2 หลวงสันทัด วิจักร์วิธีที่ 3 ชุนประดิษฐ์บรรณการที่ 4 ป.พ.พ. ม. 306 , ม. 680