ฎีกาที่ 125/2473

สัญญา เช่า ทำด้วยปากเปล่าผู้ เช่า เถียงกรรมสิทธิให้ผู้ เช่า ได้เพียงไร

คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกค่า เช่า ที่ดิน จำเลยเถียงว่าไม่ใช่ที่ดินของโจทก์ เป็นที่ของหลวง ภายหลังจำเลยรับว่าได้ เช่า ที่ดินจากโจทก์จริง แต่ไม่ได้ทำหนังสือสัญญา เช่า ต่อกัน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าสัญญา เช่า เป็นโมฆะ เพราะทำกันด้วยปากเปล่า แต่โจทก์มีอำนาจขับไล่จำเลยได้ ให้จำเลยรื้อเรือนออกจากที่ของโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลย เช่า ที่จากโจทก์แล้ว และจำเลยไม่ได้นำสืบแต่ต้นว่าเป็นที่ของหลวง และรัฐบาลก็ยังไม่ได้เคยร้องคัดค้านเช่นนี้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ให้ยกเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 125/2473 นางซุ่นเนี่ยว โจทก์ นายตื้อ จำเลย