ฎีกาที่ 1267/2473

อย่างไรเรียกว่าเงินมัดจำ เงินประกันเรียกดอกเบี้ยได้แต่วันที่คู่ สัญญา ฝ่ายหนึ่งผิด สัญญา

โจทก์ได้ทำ สัญญา รังเหมาส่งอาหารนักโทษมีกำหนด 1 ปี แลได้วางเงินประกันไว้ 1000 บาท ตามข้อ สัญญา มิว่า ถ้าโจทก์ผิด สัญญา ต้องถูกปรับครั้งหนึ่งเปนเงิน 80 บาท ต่อมาจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หรือผู้แทนเข้าไปดูการจ่ายอาหารนักโทษในเรือนจำ โจทก์จึงเลิก สัญญา และขอเงิน 1000 บาทคืน จำเลยต่อสู้ว่าเงิน 1000 บาทเปนเงินมัดจำ เมื่อโจทก์ทำผิด สัญญา จำเลยจึงริบเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บอกเลิก สัญญา ได้ แลเห็นว่าเงิน 1000 บาทนั้นเปนเบี้ยปรับในการผิด สัญญา มิใช้เงินมัดจำจึงตัดสินให้จำเลยคืนเงิน 1000 บาทแก่โจทก์กับให้เสียดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาเห็นว่า เงิน 1000 บาทที่โจทก์วางไว้นั้นเปนเงินประกันสำหรับที่จะต้องถูกปรับฐานผิด สัญญา จะสงเคราห์เข้าเปนเงินมัดจำตาม ม.377 หาได้ไม่ แลข้อที่โจทก์บอกเลิก สัญญา เสียจะเปนการผิด สัญญา หรือไม่ไม่จำเปนต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ เพราะเมื่อจำเลยไม่มีอำนาจริบเงินนี้ได้ จำเลยก็ต้องคืนให้โจทก์ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2473 ขุนบวรรัตนารักษ์ โจทก์ พรยารัษฎานุประดิษฐ ผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดนครศรีธรรมราช จำเลย ป.พ.พ. ม. 377 , ม. 224 , ม. 7