ฎีกาที่ 609/2472

การซื้อขายได้กำหนดจำนวนแน่นอน แลผู้ขายส่งของไปให้ผู้ซื้อยังที่ซึ่งกำหนดแล้ว กรรมสิทธิในของโอนไปยังผู้ซื้อ,ผู้ซึ่งเข้ายึดทรัพย์ที่ผู้ขายส่งไปให้ผู้ เช่าซื้อ เมื่อของถึงสถานีขนส่งปลายทางต้องรับผิดต่อผู้ซื้อในความเสียหายหรือบุบสลายอันเกิดขึ้นในระวางเวลายึด

ได้ความว่าจำเลยออกเงินทดรองให้ ซ.โก่นสร้างปลูกต้นไม้ต่าง ๆ ในที่ดินของจำเลยเปนเงิน 1146 บาท 89 สตางค์ แลมือข้อสัญญากันว่าใน 4 ปีเมื่อ ซ.ทำที่มีผลไม้แล้วจะเอาไปขายให้ใครไม่ได้ ต้องนำมาขายให้จำเลยตามราคาในท้องตลาดคิดหักกับเงินที่จำเลยทดรองไปจนกว่าจะครบ ซ.ได้ส่งยาเส้นแลถั่วให้จำเลยแล้วรวมราคา 153 บาท 95 สตางค์ ยังค้างอีก 992 บาท 94 สตางค์ ต่อมา ซ.บอกขายยาเส้นให้โจทก์ 2250 ม้วนราคา 1462 บาท 50 สตางค์ โจทก์ตกลงซื้อแลได้ชำระราคาให้ ซ.แล้ว แต่ให้ ซ.ส่งยาไปที่สถานีเพ็ชร์บุรี ครั้น ซ.บรรทุกยามาถึงสถานีเพ็ชร์บุรี จำเลยตามมาบอกให้ตำรวจจับยาส่งอำเภอ ภายหลังโจทก์ได้รับยาคืนไป ยาชำรุดแหลกแลหายไปไม่ครบตามจำนวนที่ตกลงซื้อกัน โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยใช้ราคายาที่ขาดแลค่าเสียหายรวม 312 บาท 97 สตางค์ ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 64 บาท 72 สตางค์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ ซ.เอายามาขายให้โจทก์ก็เปนเพียงผิดสัญญากับจำเลยเท่านั้นไม่ทำให้สัญญาซื้อขายระวางโจทก์กับ ซ.เสียไปเวลาที่ ซ.ขายยาให้โจทก์ก็ได้ระบุจำนวนยาให้โจทก์ทราบ แลได้นับใส่เข่งส่งไปยังสถานีที่กำหนดแล้ว กรรมสิทธิในยาย่อมโอนมายังโจทก์ผู้ซื้อตามประมวลแพ่ง ม.460 โจทก์มีสิทธิจะเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2472 นายเฮี้ยง นายฉุน โจทก์ นายขั้ว จำเลย ป.พ.พ. ม. 458 , ม. 460 , ม. 463