ฎีกาที่ 544/2472

ฟ้องซ้ำ ฟ้องว่า ลักทรัพย์ หนหนึ่งศาลยกฟ้องเสีย จะมาฟ้องฐานรับของโจรในเรื่องนั้นอีกไม่ได้ปัญหากฎหมาย

ได้ความว่า เดิมอัยยการฟ้องจำเลยกับนายเบี้ยว นายบุญลีกว่าสมคบกัน ลักทรัพย์ ศาลมณฑลอุดรตัดสินยกฟ้องในส่วนตัวจำเลยและนายบุญลึกเสีย ในระวางอุทธรณ์อัยยการยื่นคำร้องต่อศาลอุทธรณ์ขอให้สั่งศาลเดิมพิจารณาคดีใหม่ โดยอ้างว่าเจ้าพนักงานจับของกลางที่จำเลยนำออกจำหน่ายได้หลายอย่าง ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องเสีย แลคงพิพากษายืนตามศาลมณฑลอุดร คดียุติเพียงนั้น โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ขอให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตาม ม.321 อีก ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า โจทก์ฟ้องซ้ำคดีเดิมจึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้ฟ้องจำเลยหาว่า ลักทรัพย์ ครั้งหนึ่งซึ่งเป็นความผิดประเภทเดียวกับฐานรับของโจรแม้โจทก์จะมิได้ขอ ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ ฉนั้นในคดีนี้เมื่อโจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดฐานรับของโจรขึ้นใหม่ภายหลังจากเรื่อง ลักทรัพย์ แล้ว ก็ต้องถือว่าโจทก์ฟ้องซ้ำคดีเดิม ไม่ควรรับไว้พิจารณา จึงตัดสินตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2472 อัยยการอุดรธานี โจทก์ นายจวง สุรัทธะ จำเลย ป.วิ.อ.