ฎีกาที่ 909/2472

ผู้ให้จะเรียกคืนทรัพย์ที่ให้ได้ต่อเมื่อผู้รับประพฤติเนรคุณอย่างร้ายแรง วิธีพิจารณาแพ่ง ทำยอมต่อศาลให้ ที่ดิน เปนของเขาแล้ว เรียกคืนไม่ได้ ผู้รับได้กรรมสิทธิตามสัญญายอม

ที่พิภาษนี้ได้ความว่า โจทก์ซึ่งเปนมารดา พ.กับบิดามารดา ค.ได้ออกเงินคนละครึ่งซื้อให้ ค.พ.ผัวเมียทำกิน ค.พ.ได้เข้า ปกครองเก็บผลประโยชน์มา 20 ปี โจทก์มิได้เข้าไปเกี่ยวข้องอย่างใด ส่วนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ซึ่งเปนบุตร์ ค.พ.ก็อยู่กับบิดามารดามา พ.ตาย โจทก์กับ ค.เปนความกันเรื่องที่สวนรายนี้ แล้วทำยอมกันยกที่สวนให้แก่บุตร์ของ ค. บัดนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เข้าไปเก็บทุเรียน จำเลยที่ 1 -2 -3 คนพรรคพวกเข้าแย่งทุเรียนจากโจทก์ และหมิ่นประมาทดาว่าโจทก์ด้วยคำหยาบช้า มีปัญหาว่าโจทก์จะเรียกที่สวนคืนในฐานที่จำเลยประพฤติเนรคุณได้หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง 2 ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิจะเรียกสวนคืนตามประมวลแพ่ง ม.531 ข้อ 2 ได้ เพราะไม่เข้าในลักษณที่โจทก์ในทรัพย์แก่จำเลย ๆ ได้ทรัพย์เปนกรรมสิทธิโดยทางสัญญายอมความต่างหาก จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2472 นางขลิบ ชัยบุตร์ โจทก์ นางแคล้วที่ 1 เด็กหญิงหวนที่ 2 เด็กชาบเลื่องที่ 3 เด็กชายจายที่ 4 เด็กชาย สมบูรณ์ที่ 5 นางโอนที่ 6 จำเลย ป.พ.พ. ม. 531 ป.วิ.พ.