ฎีกาที่ 805/2472

เจ้าหนี้มีประกันไม่จำต้องระบุหลักประกันของคนอื่นในฟ้อง วิธีพิจารณาแพ่ง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงโดยไม่มีพะยานหรือเหตุผล ศาลฎีกาไม่จำต้องถือตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย ฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลย ล้มละลาย และได้กะประมาณหลักประกันในฟ้องแล้วตาม ม.8 แพ่ง พ.ร.บ. ล้มละลาย แต่มีหลักประกันของผู้อื่น (ไม่ใช่ของผู้ ล้มละลาย ) ที่โจทก์ยึดไว้อีกโจทก์ไม่ได้ตีราคาในฟ้อง จำเลยที่ 2 ปฏิเสธว่าไม่ได้เปนหุ้นส่วนกับจำเลยที่ 1 ศาลต่างประเทศตัดสินยกฟ้องโจทก์ว่า ( 1 ) โจทก์ไม่ได้ระบุหลักประกันอื่น ๆ ตาม ม.8 ( 2 ) โจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยงดการใช้หนี้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้จำเลยทั้ง 3 ล้มละลาย แต่ไม่กล่าวเหตุผลว่าจำเลยที่ 2 เปนหุ้นส่วนกับจำเลยที่ 1 แต่ประการใด ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ. ล้มละลาย ม.8 ว่าเจ้าหนี้มีประกันต้องระบุหลักประกันในฟ้อง และยอมให้เอาหลักประกันนั้นมาเฉลี่ยระหว่างเจ้าหนี้ และการที่จะวินิจฉัยคำว่าเจ้าหนี้มีประกันนั้น ต้องดูว่าเจ้าหนี้ผู้นั้นจะเอาหลักประกันมาเฉลี่ยในกอง ล้มละลาย ได้หรือไม่โดยเหตุนี้จะเอาหลักประกันของผู้อื่นเข้ามาเฉลี่ยไม่ได้ โจทก์จึงไม่จำเปนต้องระบุในฟ้อง และศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงโดยมีพะยานประกอบว่าจำเลยที่ 1-3 งดการใช้หนี้ ศาลฎีกาต้องถือตาม แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้จำเลยที่ 2 ล้มละลาย ด้วยนั้น ไม่มีพะยานสนับสนุนว่าเปนหุ้นส่วนกับจำเลยที่ 1 จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ฉะเพาะตัวจำเลยที่ 2 เสีย นอกนั้นยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 805/2472 ชาเตอร์แบงก์ โจทก์ หุ้นส่วนสามัญง่วนฮวดที่ 1 นายโกไกกวางที่ 2 หลวงภักดี ฯ ที่ 3 จำเลย พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 6 , ม. 8 ป.วิ.พ.