ฎีกาที่ 318/2472

เมื่อจำเลยปฏิเสธกดพิมพ์ลายพิมพ์นิ้วมือโจทก์ไม่นำพะยานที่ลงชื่อรับรองมาเบิกความจะสันนิษฐานว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของจำเลยยังไม่ได้

คดีนี้มีปัญหาว่าลายพิมพ์นิ้วมือในหนังสือ ค้ำประกัน หนี้ที่นายพัง นางเล็กกู้โจทก์ไปนั้น เป็นลายพิมพ์นิ้วมือของ น.หรือมิใช่ หนังสือสัญญา ค้ำประกัน มีข้อความว่าถ้านายพัง นางเล็กไม่ใช้ต้นเงิน 2000 บาทกับดอกเบี้ยแล้วจะยอมรับผิดใชัแทน แต่ผู้ ค้ำประกัน ใช้กดพิมพ์ลายนิ้วมือแลมีพะยานลงชื่อ2 คน กับผู้เขียนสัญญาด้วย โจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพะยาน ขอให้ศาลตัดสินตามความเห็นของนายแอลตันวิจักขณะพะยานเท่านั้น ศาลเดิมตัดสินว่า น.ไม่ต้องรับผิดแทนนายพัง นางเล็ก ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ น.รับผิดชอบด้วยกันกับนายพัง นางเล็ก ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำของนายแอสตันวิจักขณะพะยานไม่สามารถยืนยันลงไปเด็ดขาดว่าลายพิมพ์นิ้วมือนั้นเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของ น. แลทั้งโจทก์ไม่นำพะยาน 2 คนที่ลงชื่อเป็นพะยานกับผู้เขียนสัญญามาสืบประกอบด้วย โจทก์พิศูจน์ข้อหาในส่วนตัว น.ไม่สมฟ้อง จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ คงยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 318/2472 นายจีน ทัศนาญชลี โจทก์ นางหนู นายพัง นางเล็ก จำเลย ป.พ.พ. ม. 9 ป.วิ.พ.