ฎีกาที่ 289/2472

เจ้าของร่วมกันคนหนึ่งไปทำสัญญาจะขายแต่ไม่สามารถจะปฏิบัติตามสัญญาได้ ต้องใช้ค่าเสียหายทดแทนการกำหนดค่าเสียหายต้องถือเกณฑ์ที่คู่สัญญาจะต้องเสียหายอันเกิดจากความผิดของอีกฝ่ายหนึ่ง

ได้ความว่าจำเลยทั้ง 2 แลนางสั่งเป็นผู้มีสิทธิจะได้รับมฤดกที่ดินของบิดามารดาที่ตายไปแล้ว แต่ยังมิได้แก้ทะเบียนเป็นชื่อของตน ระวางนี้จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาจะขายที่นั้นให้แก่โจทก์เพื่อทำทางเดินรถ แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 2 รู้เห็นด้วย ต่อมาจำเลยที่ 1 สละสิทธิที่จะรับมฤดกให้แก่จำเลยที่ เสียดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่า จำเลยที่ 1 ตกลงจะขายที่รายพิภาษให้แก่โจทก์ในเวลาที่มีกรรมสิทธิจะได้รับมฤดก แลจำเลยที่ ก็ทราบ จึงตัดสินให้จำเลยทั้ง 2 ขายที่ให้โจทก์ตามที่ตกลงกัน กับให้โจทก์คืนเงินที่ค้าง 12 บาทแก่จำเลย ถ้าไม่ขายก็ให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 400 บาท แต่หักเงินที่จำเลยรับไปแล้ว 40 บาทออกเสีย ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยที่ 2 ไม่รู้เห็นการจะ ซื้อขาย รายนี้ จึงไม่ต้องรับผิดด้วยกับจำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 1 คืนเงินมัดจำ 40 กับใช้ค่าเสียหาย 40 บาทให้แก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์เพราะมิได้รู้เห็นยินยอมในการจะขายที่พิภาษด้วยส่วนจำเลยที่ 1 ผิดสัญญานี้ โจทก์นำสืบได้ว่าจะต้องทำทางใหม่เสียค่าใช้จ่ายราว 400 บาท นับว่าเป็นค่าเสียหายอันเนื่องมาจากความผิดของจำเลยที่ 1 จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ในข้อนี้ว่า ให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าเสียหาย 400 บาทกับคืนเงินมัดจำ 40 บาทให้โจทก์ แลให้จำเลยที่ 1 เสียค่าทนายชั้นฎีกาแทนโจทก์ 50 บาทให้โจทก์เสียค่าทนายชั้นฎีกาแทนจำเลยที่ 2 อีก 50 บาท ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2472 นายกิมหอย โจทก์ นายใช้ที่ 1 นายฮวดที่ 2 จำเลย