ฎีกาที่ 730/2472

เลิกสัญญาศาลล่างไม่สืบศาลล่างไม่สืบพะยานของผู้ เช่า ช่วงตามข้อต่อสู้ว่าได้บอกเลิกสัญญาแก่ผู้ เช่า แล้วศาลฎีกาสั่งให้สืบใหม่ผู้ เช่า ครองทรัพย์ต่อไปถือว่า เช่า โดยไม่มีกำหนด ซึ่งผู้ เช่า ฝ่ายเดียวมีอำนาจบอกเลิกสัญญาได้ผู้ เช่า เถียงอำนาจผู้ให้ เช่า ได้เพียงไร

ได้ความว่าเดิมโจทก์ เช่า ตึกจากพระคลังข้างที่ 4 คูหาเดือนละ 60 บาท แล้วให้จำเลย เช่า ช่วงไป 2 คูหา ค่า เช่า เดือนละ 40 บาทต่อมาพระคลังข้าที่ได้บอกเลิกสัญญา เช่า ต่อโจทก์โดย อ.เจ้าของตึกมอบตึกนั้นให้แก่ ศ.เป็นผู้จัดการให้ เช่า แต่โจทก์ไม่ยอมออกจากตึก ศ.จึงฟ้องขับไล่ ศาลชั้นต้นให้โจทก์ออกจากตึกแลเสียค่า เช่า เดือนละ 60 บาทตามสัญญาเดิม โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้เรียกค่า เช่า จากจำเลยก่อนที่ถูกบังคับให้ออกจากตึก จำเลยต่อสู้ว่าได้บอกเลิกสัญญากับโจทก์แลได้ เช่า ต่อ ส.ตั้งแต่พระคลังข้างที่บอกเลิกสัญญาต่อโจทก์แล้ว ศาลแพ่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลย แล้วตัดสินว่าสัญญา เช่า ช่วงนั้นยังมีอยู่จนกว่าโจทก์จะหมดสิทธิในตึกรายนี้ ข้อต่อสู้ของจำเลยไม่มีผล จึงให้โจทก์ชนะคดี ฯ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า โจทก์หมดสิทธิในตีกที่ให้จำเลย เช่า ช่วงตั้งแต่พระคลังข้างที่บอกเลิกสัญญา สัญญา เช่า ระวางโจทก์จำเลยจึงระงับไปทั้งเมื่อ ศ.ฟ้องขับไล่แลเรียกค่า เช่า จากโจทก์ก็หาได้เกี่ยวถึงตึกที่จำเลยอยู่ด้วยไม่ จึงยกฟ้องโจทก์เสีย ฯ ศาลฎีกาตัดสินว่า แม้พระคลังข้างที่จะบอกเลิกสัญญาต่อโจทก์แล้วก็ดี แต่ได้ความว่าโจทก์ได้เสียค่า เช่า ให้แก่เจ้าของรวมทั้งห้องที่จำเลย เช่า ช่วงไปแล้วด้วย ถ้าจำเลยยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาการ เช่า ต่อโจทก์ แลยังครองทรัพย์สินที่ เช่า อยู่แล้วตามประมวลแพ่ง ม.570 บัญญัติว่าคู่สัญญาได้ทำสัญญาใหม่ต่อไปไม่มีกำหนดเวลา ซึ่งจำเลยชอบที่จะต้องเสียค่า เช่า ให้แก่โจทก์ แต่ถ้าได้บอกเลิกการ เช่า แล้วก็เสมอกับไม่ได้ครองทรัพย์สินที่ เช่า นั้น แลสัญญาชะนิดนี้จำเลยมีอำนาจบอกเลิกฝ่ายเดียวได้เพราะไม่มีกำหนดเวลาผูกพันกันไว้ ฉะนั้นประเด็นที่จะวินิจฉัยจึงมีว่าจำเลยได้บอกเลิกสัญญ เช่า ต่อโจทก์แล้วหรือไม่ แต่ศาลล่างหาได้สืบพะยานในข้อนี้ไม่จึงย้อนสำนวนให้ศาลเดิมสืบพะยานโจทก์จำเลยตามอ้างแล้วตัดสินใหม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2472 นางกิมลี้ ลี้จำรัส โจทก์ นายฮู้หรือฟู้ ซินฟุงหลี จำเลย ป.พ.พ. ม. 570 ป.วิ.พ.