ฎีกาที่ 882/2472

ใช้ปืนคาบศิลาซึ่งไม่ได้ใส่ดินชะนวนไว้ไม่สามารถจะลั่นออกได้ยิงเขายังไม่มีผิดฐานพยายาม ฆ่าคน ลักษณพะยาน คดีตกอยู่ในฐานสงสัยต้องให้ประโยชน์แก่จำเลย

ช.มาขอแบ่งมฤดกมารดาของตนซึ่งเปนบิดาเลี้ยง เลยเกิดโต้เถียงกันขึ้น จำเลยโกรธว่า ช.พาพรรคพวกมาด้วยและพูดไม่ถูกใจจึงผลุนผลันเข้าไปในห้องหยิบปืนคาบศิลาซึ่งบรรจะกระสุนและดินพร้อมยิงตรงไปที่ ช. 2-3 ครั้งแต่ปืนไม่ลั่น โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายาม ฆ่าคน ฯลฯ จำเลยเถียงว่าปืนนั้นไม่มีดินชะนวนซึ่งจะใช้ยิงไม่ได้ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.249-60 ให้จำคุก 10 ปี อธิบดีเห็นแย้งว่าจำเลยไม่มีเจตนายิง ช.เปนแต่เพื่อขู่แลขับไล่พวก ช.ให้ไปเสียจากบ้านเท่านั้น ยังไม่ควรมีผิด ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลตั้งใจยิงหรือยิงขู่นั้น อาจเปนได้ทั้ง 2 ทาง เพราะทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยเตรียมตัวจะยิง ช.มาแต่แรก ช.มาทำความรำคาญให้จำเลย ๆ ผลุนผลันเข้าไปหลิบปืนออกมา จะฟังว่าปืนนั้นมีดินชะนวนอยู่แล้วก็ได้ หรือไม่มีก็ได้ แต่โจทก์มิได้มีพะยานนำสืบในข้อนี้ จึงต้องยกประโยชน์ให้จำเลยว่า ปืนนั้นไม่มีดินชนะนวน เมื่อลงความเห็นเช่นนี้แล้ว ก็สมไปทางว่าจำเลยยิงขู่ ช.เท่านั้น จึงตัดสินกลับศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2472 อัยยการหล่มศักดิ์ โจทก์ นายหำ สิงหะกำ จำเลย ป.อ. ม. 249 , ม. 60