ฎีกาที่ 304/2472

บุกรุก เข้าไปทำนาในที่ซึ่งรัฐบาลหวงห้ามไว้สำหรับสาธารณะประโยชน์ ไม่มีผิดฐาน บุกรุก ทำผิดละหุโทษครั้งก่อนกับครั้งหลังห่างกัน 1 ปี จะเพิ่มโทษแลยกอาญาที่รอไว้มารวมด้วยไม่ได้ จำเลยที่มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาด้วยนั้น เมื่อมีเหตุในลักษณะคดีแล้วศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจจะตัดสินถึงจำเลยคนนั้นได้

คดีนี้ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลย บุกรุก เข้าไปทำนาในที่ซึ่งรัฐบาลหวงห้ามไว้สำหรับให้ราษฎรเลี้ยงสัตว์พาหนะ แลเจ้าพนักงานห้ามจำเลยไม่ฟัง จำเลยมีความผิดตาม ม.327 แล 334 ข้อ 2 ให้จำคุกคนละ 6 เดือน แลให้เพิ่มโทษ ส.ผ.ฐานไม่เข็ดหลาบตาม ม.72 อีก 1 ใน 3 รวม จำคุก ส.ผ.คนละ 9 เดือน แล้วลดโทษจำเลยทั้ง 4 คนที่ให้การรับสารภาพเสียกึ่งหนึ่งตาม ม.59 เหลือโทษจำคุก ส.ผ.คนละ 4 เดือน 15 วัน ฟ.ป.คนละ 3 เดือน แต่ ส.ผ.เคยต้องโทษฐาน บุกรุก แลขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกคนละ 3 เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้นั้นมาบวกเข้าด้วย คงเปนโทษจำคุก ส.ผ.คนละ 7 เดือน 15 วัน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่สาธารณะประโยชน์รายนี้ก็ไม่แปลกกับถนนหนทางแม้น้ำลำคลองซึ่งรัฐบาลสงวนไว้เปนสาธารณะแก่การคมนาคมใครเข้าไปยึดถือหรือกระทำการกีดขวางก็เปนผิดแต่เพียงฐานละหุโทษ ไม่มีผิดฐาน บุกรุก ตาม ม.327 จึงพิพากษาแก้คำตัดสินศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดแต่เพียงฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตาม ม.334 ข้อ 2 เท่านั้น ให้ปรับ ส.ผ.คนละ 40 บาท ฟ.ป.คนละ 20 บาท แลมีความเห็นว่าถึงแม้ ป.จะมิได้อุทธรณ์ขึ้นมาด้วย ก้ควรได้รับผลดุจกัน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.327 ศาลฎีกาเห็นว่า ตามความมุ่งหมายของ ม.327 นั้น ท่านประสงค์จะลงโทษแต่ผู้ที่มีเจตนาเข้าครอบครองทรัพย์อันเคลื่อนที่มิได้ ซึ่งมีเจ้าของปกครองใช้อำนาจหวงห้ามอยู่โดยฉะเพาะเท่านั้นหากินความถึงที่หลวงหวงห้ามไว้สำหรับสาธารณะประโยชน์เช่นคดีนี้ไม่ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2472 อัยยการลพบุรี โจทก์ นายแสง นายผาย นายฟุ้ง นายปิ จำเลย ป.อ. ม. 327 , ม. 334 , ม. 42 ป.วิ.อ.