ฎีกาที่ 115/2472
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ต้นลานเปนไม้ประเภทหวงห้ามรับซื้อไม้ประเภทหวงห้ามที่มีผู้ตัดเอามาขายโดยรู้สึก
ย่อยาว
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ต.ค.จำเลยตัดยอดแลใบลานซึ่งเปนประเภทไม้ที่รัฐบาลหวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต ง.จำเลยรับซื้อไว้โดยรู้สึกแล้วว่า ต.ค.ไม่มีอำนาจจะตัดได้ ศาลเดิมตัดสินว่า ต.ค.มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่ามาตรา 6-8 แลกฎบังคับวิธีจัดการรักษาป่าข้อ 16 พ.ศ.2456 กับประกาศเพิ่มเติมไม้หวงห้ามลงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ.2467 ให้ปรับคนละ 30 บาทลดฐานรับสารภาพเสียกึ่งหนึ่งตามกฎหมายมาตรา 59 คงปรับคนละ 15 บาท ส่วน ง.จำเลยไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์พิจารณาคดีฉะเพาะตัว ง.ตัวเดียวซึ่งโจทก์อุทธรณ์ขึ้นมา แล้วพิพากษายืนตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ง.ควรมีผิดฐาน รับของโจร ตามกฎหมายอาญามาตรา 321 ศาลฎีกาเห็นว่าคดีประเภทนี้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้เปนบันทัดฐานแล้วตามฎีกาที่ 857/2471 ว่าผู้รับซื้อไม่มีความผิด จึงตัดสินยืนตามอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2472 อัยยการจังหวัดตาก โจทก์ นางตา จันมูล นางคำ สุกสาด นายเงิน ฟักนาก จำเลย พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ม. 6