ฎีกาที่ 866/2472

ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลย 2 ปีตาม ม.294 ตอน 2 แต่จำเลยหนีไปก่อนฟังคำพิพากษาศาลออกหมายจับได้เกิน 5 ปีลงโทษไม่ได้ เทียบฎีกาที่ 1072/64,764/72

เดิมจำเลยต้องหาว่าลักโค ศาลเดิมตัดสินปล่อย ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ลงโทษ 2 ปีตาม ม.294 ตอน 2 แต่จำเลยได้หนีไปก่อนฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลเดิมออกหมายจับจำเลยเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2463 จับได้วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ.2471 (7 ปีเศษ) ศาลเดิมอ่านคำพิพากษาให้ฟังเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ.2471 ดังนี้มีปัญหาว่าจะลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้หรือไม่ ศาลเดิมวินิจฉัยว่าลงโทษจำเลยไม่ได้พ้น อายุความ ตาม ม.78 ข้อ 3 และ ม.85 ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าลงโทษจำเลยไม่ได้ โดยอ้างว่าไม่ใช่คดีพ้นกำหนด อายุความ จำเลยหนีระวางอุทธรณ์ต้องนับอายุเวลาล่วงเลยการลงอาญาตาม ม.83 จำเลยได้ฟังคำตัดสินศาลอุทธรณ์มาจนบัดนี้ยังไม่เกิน 5 ปี ศาลฎีกาเห็นว่าแม้คดีจะยังไม่ล่วงเลยการลงอาญาก็ดี แต่ถ้าเป็นการขาด อายุความ ก็ลงโทษไม่ได้ คดีที่จำเลยต้องหานี้มีโทษอย่างสูงเพียง 5 ปี อายุความ ต้องเข้าอยู่ใน ม.78 ข้อ 3 มีกำหนด 5 ปี เมื่อจำเลยหลบหนีระวางอุทธรณ์ และศาลออกหมายจับ ก็ต้องตั้งต้นนับ อายุความ ใหม่ตาม ม.85 ตั้งแต่วันศาลออกหมาย เมื่อจับจำเลยได้เป็นเวลา 7 ปีกว่าแล้วเช่นนี้ คดีโจทก์ขาด อายุความ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2472 อัยยการอุบลราชธานี โจทก์ นายอ่อน จำเลย ป.อ. ม. 78 , ม. 85