ฎีกาที่ 764/2472

จำเลยต้องหาว่ากระทำผิดตาม ม.293 หลบหนีไปก่อนฟังคำตัดสินศาลอุทธรณ์ ศาลออกหมายจับได้เกิน 5 ปี คดีขาด อายุความ ลงโทษไม่ได้ เทียบฎีกาที่ 1072/2464

เดิมจำเลยกับ ท. พ.ต้องหาว่าเปนผู้ร้ายลักเงินของหลวงไป 4700 บาท 22 สตางค์ ศาลเดิมตัดสินลงโทษตามมาตรา 293 ข้อ 1-4 ,5-11 ให้จำคุกไว้คนละ 5 ปีกับใช้พระราชทรัพย์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง ปล่อยตัวไป แต่ส่วนจำเลยนี้ได้หลบหนีไปเสียจากเรือนจำในระหว่างอุทธรณ์ โจทก์ได้ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยแต่ฉะเพาะคดีส่วนตัว ท. พ.ว่ามีความผิดและให้ลงโทษตามที่ศาลเดิมตัดสินมาส่วนจำเลยนี้ศาลได้ออกหมายจับตามที่โจทก์ร้องขอเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2465 เจ้าหน้าที่จับตัวได้เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2472 ศาลเดิมจึงอ่านคำตัดสินศาลอุทธรณ์ให้จำเลยฟัง และส่งสำเนาฎีกาของโจทก์ให้แก่จำเลย ๆ ฎีกาคัดค้านว่าคดีโจทก์ขาด อายุความ ดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีที่จำเลยต้องหานั้นถ้าจะมีผิดก็คงมีโทษเท่ากับ ท.พ. เพราะในกรรมอันเดียวกัน ซึ่งตามมาตรา 293 มีโทษอย่างสูงเพียง 5 ปี กำหนด อายุความ ต้องเข้าอยู่ในมาตรา 78 ข้อ 3 มีกำหนด 5 ปี ถึงจำเลยจะหลบหนีไปตั้งแต่ระหว่างอุทธรณ์ ซึ่งระหว่างนั้นเปนเวลาหยุด อายุความ ตามมาตรา 79 ก็ดี แต่เมื่อโจทก์ขอให้ศาลออกหมายจับจำเลยแล้ว อายุความ ก็ต้องนับต่อไปใหม่ตั้งแต่วันศาลออกหมายจับจำเลย แต่พึ่งจับจำเลยได้เปนเวลาล่วงมาถึง 7 ปีเศษดังนี้ คดีของโจทก์ขาด อายุความ แล้วให้ปล่อยตัวไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 764/2472 อัยยการไชยา โจทก์ นายสิบตำรวจตรีทรัพย์รับเทพ จำเลย ป.อ. ม. 78 ป.วิ.อ.