ฎีกาที่ 948/2471

ทางเดิน ทางสาธารณะเพียงแต่แย่งผลประโยชน์ไม่ได้เข้ายึดถือเอา ที่ดิน ไม่เปนบุกรุกทางอาญา

ข้อเท็จจริงปรากฏว่า โจทก์ได้เช่า ที่ดิน ของ อ. ทำเปนทางเดินรถยนต์ เดินรับส่งคนโดยสายไปต่อกับทางหลวง จำเลยได้นำรถยนต์เข้าไปรับส่งคนโดยสวนในทางนี้บ้าง โจทก์เคยห้ามแต่ จำเลยไม่ฟัง โจทก์จึงฟ้องหาว่า จำเลยบุกรุกขอให้ ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายลักษณอาญา ม. 327 - 328 - 329 ศาลล่างพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์โดยฟังว่า อ. ได้ปล่อยที่รายพิพาทให้เปนทางสาธารณะมาประมาณ 14 ปีแล้ว ถึงแม้ โจทก์จะได้เช่ามาจาก อ. แลตัดขยายทางให้กว้างออกไปจนรถยนต์เดินได้ก็ดี หาเปนเหตุให้เปลี่ยนแปลงสิทธิของสาธารณะชนไม่ การที่ จำเลยเดินผ่านไปมาในที่รายนี้ไม่มีเจตนาจะยึดถือเอา ที่ดิน หรือจงใจขัดขวางต่ออำนาจแลกรรมสิทธิใน ที่ดิน นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ศาลล่างว่า จำเลยมีผิดฐานบุกรุกให้ ลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม. 327 เพราะเห็นว่าทางรายนี้ไม่ใช่เปนทางสาธารณะ โจทก์ได้โก่นสร้างทำเปนที่อาสัยและเดินรถเปนส่วนตัว ศาลฎีกากลับศาลอุทธรณ์ยืนตาม ศาลล่างให้ยกฟ้อง โจทก์ เพราะกิริยาที่ จำเลยกระทำไปนั้น เปนแต่เพียงเจตนาเพื่อจะแย่งผลประโยชน์ของ โจทก์ในทางแพ่ง หาได้ยึดถือเอา ที่ดิน ของ โจทก์รายนี้ไม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 948/2471 นายบุญศรี วรชาติ รองอำมาตย์ตรีประเสริฐ บุคนาค โจทก์ นายอิน เพ็ชร์สุวรรณ์ นายวัน ล. ป.อ. ม. 327