ฎีกาที่ 660/2471

ห้างหุ้นส่วน สิทธิของเจ้าหนี้ ห้างหุ้นส่วนที่เลิกกันแล้ว ฟ้องให้ผู้ถือหุ้นเปนคน ล้มละลาย ได้

คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ จำเลยเปนคน ล้มละลาย ศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินให้จำเลยที่ 3 ล้มละลาย ข้อเท็จจริงปรากฏนายโลเป็งทองเปนหุ้นส่วนกับห้าง จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ทั้งหมดให้แก่นางสาย จำเลยที่ 3 ๆ ได้ประกอบกิจการณ์ในห้างหุ้นส่วนตลอดมา ปัญหามีว่าโจทก์จะฟ้องนางสายให้เปนคน ล้มละลาย ได้หรือไม่ นางสายจำเลยเถียงว่า ( 1 ) ศาลได้ตัดสินให้นายโลเป็งหงิ ล้มละลาย แล้วโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องตาม พรบ ล้มละลาย ม. 35 ต้องให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ฟ้องจึงจะถูก ( 2 ) หนี้สินของโจทก์ไม่แน่นอน และห้างหุ้นส่วนได้เลิกกันแล้วเพราะนายโลเป็งหงิเปนผู้ ล้มละลาย ตาม ประมวลแพ่ง ม. 1055 ศาลฎีกาเห็นว่าในข้อ 1 นั้นฟังไม่ขึ้นเพราะศาลได้ตัดสินให้นายโลเป็งหงิ ล้มละลาย ฉะเพาะตัว นายโลเป็งหงิเท่านั้น เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ไม่มีอำนาจฟ้องได้ เทียบฎีกาที่ 248/2463 และในฎีกาข้อ 2 นั้นนายโลเป็งหงิได้ให้การในนามของห้างว่าเปนหนี้ โจทก์จริง เพราะฉะนั้น จำเลยจะเถียงว่าหนี้สินไม่แน่นอนไม่ได้ ถึงแม้ โจทก์จะได้ไปพิศูจน์หนี้ไว้ต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์แล้วก็ดีก็ไม่ตัดสิทธิของ โจทก์ผู้เปนเจ้าหนี้ฟ้อง จำเลยได้และถึงห้างหุ้นส่วนจะเลิกจากกันแล้วก็จริงแต่ก็ไม่ตัดสิทธิของ โจทก์ซึ่งเปนเจ้าหนี้ห้างหุ้นส่วนที่จะฟ้อง จำเลยให้ ล้มละลาย ได้ จึงตัดสินยื่นตามศาลล่างทั้ง 2 ให้จำเลยเปนคน ล้มละลาย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 660/2471 บริษัทยีกลูเซอร์ โจทก์ ห้างหุ้นส่วนไทยสโตร์ ที่ 1 ห้างหุ้นส่วนซินซิ้นฮะ ที่ 2 นางสาย ที่ 3 นายโดเต็ง กุ่ย ที่ 4 ล. พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 35