ฎีกาที่ 782/2471
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ยักยอกทรัพย์ที่เขามอบให้ขาย
ย่อยาว
ฉ. จำเลยเปนผู้รับทองรูปพรรณของ ว. โจทไปจำหน่ายว่า ว. เปนผู้ตัองราคาของให้ ฉ. ขายโดยมีข้อตกลงกันให้ ฉ. ขายเอากำไรตามความพอใจ ของเหลือจากที่ขายต้องคืนให้ ว. ต่อมา ฉ. บอกกับ ว. ว่าของได้สูญหายไปหมด ว. นำสืบได้ว่า ฉ. ได้เอาออกจำหน่ายให้แก่ผู้มีชื่อไป ศาลเดิมตัดสินว่า ฉ. มีเจตนาทุจริตยักยอกทรัพย์ของ ว. มีผิดตาม ม. 314 ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า ฉ. เปนแต่ผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น เพราะพฤติการณ์ไม่ใช่เปนตัวแทนกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยกลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยืนตาม ศาลเดิมว่าการที่ ฉ. รับของไปจำหน่าย โดยมีข้อจำกัดของ ว. เจ้าทรัพย์ว่าเมื่อขายได้ก็นำเงินมาใช้เมื่อสิ่งไรขายไม่ได้ก็นำมาคืนนั้น แสดงว่า ฉ. เปนแต่ตัวแทนไม่ใช่เปนการ ซื้อขาย เด็ดขาด เมื่อ ฉ. มีเจตนาทุจริตยักยอกทรัพย์ของ ว. ไป ฉ. ต้องมีผิดตาม ม. 314 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 782/2471 นางวรเวชวิชกิจ โจทก์ นางสาวเฉลิม ล. ป.อ. ม. 314