ฎีกาที่ 912/2471

สัญญา ห้ามการค้าขายคนนอก สัญญา ฟ้องคู่ สัญญา ไม่ได้วิธีพิจารณาน่าที่นำสืบ

ข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยได้ทำ สัญญา กับห้าง อ. ว่าจะไม่ทำการเกี่ยวข้องกับการทำสะบู่แข่งขันกับห้าง อ. ต่อมาห้าง อ. ได้โอนการค้าขายให้บริษัท โจทก์ซึ่งตั้งขึ้นใหม่แล้วบริษัทโจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ว่า จำเลยได้กระทำผิด สัญญา ขอให้ศาลห้าม จำเลย ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ห้าม จำเลยมิให้สะบู่ภายในเขตร์ที่กำหนดไว้ใน สัญญา ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลล่างทั้ง 2 ให้ยกฟ้อง โจทก์ โดยกล่าวว่า คดีนี้ทาง พิจารณาไม่ได้ความว่า จำเลยได้ทำ สัญญา กับบริษัท โจทก์ดังฟ้อง โจทก์จึงไม่มีทางที่จะชะนะคดี ซึ่งศาลล่างพิพากษาให้ โจทก์ชะนะคดีโดยอ้างว่าบริษัท โจทก์เข้าสรวมสิทธิหรือกิจการของห้าง อ. แล้วสิทธิทั้งหลายของห้างที่มีเหนือ จำเลยยอมตกไปยังบริษัท โจทก์ด้วยนั้นเปนการมิชอบ เพราะประเด็นข้อนี้มิได้มีขึ้นในชั้น พิจารณาและทั้ง โจทก์มิได้นำสืบว่าได้มี สัญญา โอนสิทธิระวางโจทก์กับห้าง อ. และจำเลยให้เปนการถูกต้องตามกฎหมาย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 912/2471 บริษัทสยามอินคัสตรี โจทก์ นายดูงักซง ล.