ฎีกาที่ 862-863/2471

ฆ่า คนตายเหตุปราณีย์ดุลพินิจในการลดโทษ

ข้อเท็จจริงปรากฏว่า ต. จำเลยกับ ข. ผู้ตายเสพสุราด้วยกันแล้วเกิดทุ่มเถียงกัน แต่เพราะเหตุไรไม่ปรากฏ ข. ผู้ตายด่า ต. จำเลย ๆ ใช้มีดที่ถือฟัน ข. หลายที ข.ตายเพราะบาดแผลที่ถูกฟัน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่า จำเลยมีผิดฐาน ฆ่า คนตายโดยเจตนาตาม ม. 245 แต่ จำเลยพึ่งกระทำผิดเปนครั้งแรกและมีอายุเพียง 17 ปีเศษเท่านั้น และผู้ตายด่า จำเลยทำให้ จำเลยเกิดโทษะขึ้น จึงให้ ลดโทษฐานปราณีย์ ตามมาตรา 59 เสียกิ่งหนึ่ง ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่แก้ว่าไม่ควรลดโทษตาม ม. 59 เพราะเมื่อระลึกถึงพฤติการณ์ที่ จำเลยได้ฟันผู้ตายมีบาดแผลสาหัสถึง 3 แห่งและถึงตายอีก 3 แห่งและไม่สาหัสอีก 2 แห่งแล้ว ถึงแม้จำเลยจะกระทำผิดเปนครั้งแรกหรือกระทำผิดในขณะที่อ่อนอายุก็ไม่ควรลดโทษให้ และที่ ศาลล่างว่าผู้ตายด่าว่ายั่วโทษะ จำเลยนั้น ทางพิจารณาไม่ด้ความว่าผู้ตายได้ข่มเหง จำเลยด้วยเหตุไม่เปนธรรมเปนแต่ด่าว่ากันตามธรรมดาแล้วโกรธขึ้นมาก็ทำร้ายกันเท่านั้รไม่เปนเหตุพอที่จะลดโทษได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862 - 863/2471 อัยยการสมุทสงครามและนางพร้อม โจทก์ นายเต๊ก ล. ป.อ. ม. 249 , ม. 59