ฎีกาที่ 626/2470

หนี้ใดซึ่งต้องทำเปนลายลักษณอักษรการแปลงหนี้เพื่อเปลี่ยนตัวลูกหนี้นั้นต้องทำเปนลายลักษณอักษรด้วย

โจทก์ฟ้องว่า ย. เปนหนี้ค่า เช่า สวนแลค่าซื้อสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์รวม 745 บาทย เปนเจ้าหนี้จำเลย 700 บาทโดยจำเลยซื้อเชื่อสิ่งของ จำเลยกับ ย. ได้ตกลงกับโจทก์ด้วยปากเปล่าว่าจำเลยจะใช้เงินให้กับโจทก์ จำเลยได้ชำระเงินมาแล้ว 442 บาท 70 ส.ต. คงค้างอีก 257 บาท 30 สตางค์ ขอให้ศาลบังคับให้ใช้ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าการโอนสิทธิเรียกร้องฤาโอนหนี้ เมื่อไม่ทำเปนหนังสือ ใช้ไม่ได้ ตามประมวลแพ่งมาตรา 306 ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าเรื่องนี้ไม่ใช่การโอนหนี้แต่เปนเรื่องการรับรองใช้หนี้แทน ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่แก้ข้อกฎหมายว่า ถึงแม้จะฟังเปนจริงว่าโจทก์ไปทวงหนี้จากย และย บอกให้เอาที่ จำเลย ๆ ตกลงรับจะใช้หนี้ให้โจทก์ก็ดี ก็เปนการแปลงหนี้ใหม่โดยเปลี่ยนตัวลูกหนี้ ตามประมวลแพ่งมาตรา 350 จึงมีปัญหาว่าการแปลงหนี้จะต้องทำเปนหนังสือฤาไม่ เรื่องนี้สืบเนื่องมาจากย ลูกหนี้โจทก์โดย เช่า สวนแลกู้หนี้ ซึ่งตามกฎหมายต้องทำเปนหนังสือ เพราะฉนั้นการตกลงระหว่างโจทก์จำเลยก็ชอบที่จะต้องทำเปนหนังสือ แต่การรับรองใช้หนี้นี้ไม่ได้ทำกันเปนหนังสือจึงใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2470 ขุนประดู่ โจทก์ นายเลี่ยงตี่ ล. ป.พ.พ. ม. 350