ฎีกาที่ 822/2470
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ใช้ให้ไปกู้เงินปัญหากฎหมาย
ย่อยาว
ในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตาม สัญญา กู้ 300 บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (1) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (2) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (3) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (4) สัญญา กู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (5) สำหรับคดีนี้ ก. เซน สัญญา กู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2470 นางตี่ โจทก์ บริษัทหลุยตีเลียวโนเวนซ์ ล.