ฎีกาที่ 856-857/2502

เพียงแต่กล่าวคำด่าให้ผู้ถูกด่าได้ยินเท่านั้น ก็เป็นผิดฐาน หมิ่นประมาท ซึ่งหน้าแล้ว ไม่จำต้องด่าโดยหันหน้าหากัน จะด่าอยู่ข้างหลังหรือข้างไหนก็ไม่สำคัญ

คดีสองสำนวนนี้พิจารณารวมกัน สำนวนแรกนายฮอมฟ้องพระครูวาสน์เป็นจำเลยหาว่าชกต่อยนายฮอมถูกปากฟันหัก 2 ซี่ โลหิตไหล ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 สำนวนหลัง พระครูวาสน์ ฟ้องนายฮอมเป็นจำเลยว่า หมิ่นประมาท โจทก์ซึ่งหน้าว่า "มันไม่ใช่คน มันเป็นหมา พระชาติหมา กินข้าวชาวบ้านเสียข้าวสุก" และจำเลยให้ของลับโจทก์อีกด้วย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 339 ข้อ 2 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งสองสำนวน โจทก์ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยแต่ละสำนวนได้กระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับลงโทษพระภิกษุวาสน์จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295 (บทที่เป็นคุณแก่จำเลย) ปรับ 600 บาท ลงโทษนายฮอมจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 339 ข้อ 2 ปรับ 50 บาท พระภิกษุวาสน์จำเลยฎีกาว่า ไม่ได้ทำผิด นายฮอมจำเลยฎีกาว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำด่า หมิ่นประมาท โจทก์ซึ่งหน้า แต่ได้ความว่า จำเลยเดินพ้นโจทก์ไป 3 วาแล้วจึงด่าเป็นการด่าลับหลัง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์และพิจารณาฎีกาของนายฮอมจำเลยแล้วเห็นว่า ความผิดฐาน หมิ่นประมาท ซึ่งหน้าเพียงแต่กล่าวคำด่าให้ผู้ถูกด่าได้ยินเท่านั้นก็เป็นผิดแล้วไม่จำต้องด่าโดยหันหน้าหากัน จะด่าอยู่ข้างหลังหรือข้างไหนก็ไม่สำคัญ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856 - 857/2502 นายฮอม แสงจำปา โจทก์ พระภิกษุวาสน์ สุขสำราญ จำเลย พระภิกษุวาสน์ สุขสำราญ โจทก์ นายฮอม แสงจำปา จำเลย ป.อ. ม. 393 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 339 ข้อ 2