ฎีกาที่ 917/2530

จำเลยใช้ด้ามปืนตีศีรษะว. แตกเลือดไหลแล้วกระสุนปืนลั่นไปถูกด.ตายและส. ได้รับบาดเจ็บ แต่เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาใช้ปืนยิงเพื่อฆ่าหรือทำร้ายว.

จำเลยย่อมมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายว. ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 กรณีจึงมิใช่เป็นการที่จำเลยมีเจตนากระทำต่อว. แต่ผลของการกระทำเกิดแก่ด.และส. โดยพลาด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 290,295 ประกอบด้วยมาตรา 60 อย่างไรก็ตามเมื่อการที่กระสุนปืนลั่นเป็นผลให้ด.ตายและส. ได้รับบาดเจ็บนั้นเป็นเพราะความประมาทของจำเลยในการใช้ปืนตีว.จำเลยจึงมีความผิดตามมาตรา 291,390