ฎีกาที่ 2600/2516

ป. ตกลงว่าจ้างส. ซ่อมรถยนต์คิดเป็นเงิน 12,500 บาทในระหว่างกำลังซ่อม จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของส. ได้หลอกลวงป.ให้หลงเชื่อว่าทางอู่ของส. ให้จำเลยมาขอรับเงิน 5,000 บาทเพื่อไปซื้อเครื่องอะไหล่ในการซ่อมรถป. จึงมอบเงินให้จำเลยไปเมื่อป. นำเงินค่าซ่อมอีก 7,500 บาทไปชำระให้ส. จึงรู้ว่าส.ไม่ได้ใช้จำเลยไปเอาเงิน ดังนี้ ถือได้ว่าป. ได้รับความเสียหายจากการกระทำของจำเลยแล้ว จึงมีอำนาจร้องทุกข์ได้ ถึงแม้ส.จะรับเงินค่าซ่อมอีกเพียง 7,500 บาทไว้จากป. และมอบรถให้ป. ไปแล้วก็ตาม เป็นเรื่องระหว่างป. กับส. ไม่เกี่ยวกับจำเลยและเงินที่จำเลยรับไป ไม่ทำให้ป. ผู้ถูกหลอกลวงพ้นจากการเป็นผู้เสียหาย

การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341