ฎีกาที่ 195/2487

โจทฟ้องว่าเหตุเกิดวันที่ 6 ธันวาคม 2485 เวลากลางคืนจวนสว่างพยานโจทเบิกความว่าเหตุเกิดวันแรม 13 ค่ำเดือน 12 พ.ส.2485 เวลากลางคืนตอนเช้ามืดจวนสว่าง ไม่ถือว่าฟ้องผิดวัน (หมายเหตุ วันที่ 6 ธันวาคมตรงกับวันแรม 14 ค่ำ)

โจทฟ้องว่า วันที่ 6 ธันวาคม 2485 เวลากลางคืนจวนสว่าง จำเลยไช้ปืนยิงนายไหย่ 1 นัด หากกะสุนปืนไม่ถูกนายไหย่ ๆ จึงไม่ตาย และตามวันเวลาดังกล่าวจำเลยมีและไช้ปืนยิงนายไหย่โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้องไนข้อพยายามค่าคน แต่ลงโทสถานมีอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาต สาลอุธรน์เห็นว่า โจทฟ้องผิดวันคือข้อเท็ดจิงที่ปรากดไนการพิจารนาต่างกับที่กล่าวไนฟ้อง ยกฟ้องทั้งสองถาน โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า ข้อเท็ดจิงไม่ต่างกับฟ้อง และมิไช่เนปเรื่องฟ้องผิดวัน หากแต่เปนปัญหาว่าเกิดเหตุเวลาไดเท่านั้น เพราะเหตุว่าตามฟ้องโจทที่ระบุว่าเหตุเกิดวันที่ 6 ธันวาคม 2485 เวลากลางคืนตอนเช้ามืดจวนสว่างนั้น โจทกล่าวตามแบบหย่างของวิธีนับทางราชการ คือหมายความว่า เวลากลางคืนต่อกลางวัน (เช้ามืดจวนส่าง) ของวันที่ 6 ธันวาคม ส่วนที่พยานเบิกความว่าเหตุเกิดวันแรม 13 ค่ำเดือน 12 พ.ส.2485 เวลากลางคืนตอนเช้ามือจวนสว่างนั้น ก็คือเวลาหย่างที่เข้าไจกันไนหมู่ราสดรสามัญชนถือเปนเวลากลางคืนของวันแรม 13 ค่ำซึ่งนับแต่พระอาทิจตกไนวันนั้นเรื่อยไหจนถึงพระอาทิจขึ้นไนวันต่อมาคือแรม 14 ค่ำ ฉะนั้นเวลาเกิดเหตุที่พยานเบิกความจึงตรงกับเวลากลางคืนตอนเช้ามืดจวนสว่างของวันที่ 6 ธันวาคม 2485 ดังที่โจทกล่าวไนฟ้องนั้นแล้ว ข้อหาว่าจำเลยพยายามค่าคนไม่เชื่อพยานโจท จึงพิพากสาแก้คำพิพากสาสาลอุธรน์ ไห้ บังคับคดี ตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2487 อัยการชัยภูมิ โจทก์ นายบุญ พันธุ์ กุ่ม จำเลย ป.อ. ม. 6 (24) พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 11 , ม. 52 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) , ม. 185 , ม. 192 ประกาศนับเวลาในราชการ พ.ศ.2460