ฎีกาที่ 581/2485

ใบมอบฉันทะไม่ใช่หนังสือสำคัญตามกฎหมายอาญามาตรา 6(20) (อ้างฎีกาที่ 1143/2482) กรณีที่จำเลยทำผิดหลายกะทงศาลไม่จำต้องเรียกกะทงลงโทษเสมอไป

จำเลยทำหนังสือมอบฉันทะปลอมลายมือชื่อสามีจำเลยเพื่อขายฝากเรือนและห้องแถวในที่ดินโฉนดที่ 2798 ซึ่งมีชื่อสามีจำเลย และปลอมลายมือชื่อพยานในหนังสือมอบฉันทะนั้น นำไปแสดงต่อนางสมัคเพื่อขายฝากเรือนและห้องแถวเป็นเงิน 600 บาท และพากันไปยังหอทะเบียนที่ดิน แล้วจำเลยนำใบมอบฉันทะปลอมไปแจ้งเท็จแก่เจ้าพนักงานทะเบียนที่ดิน เจ้าพนักงานหลงเชื่อจดข้อความเท็จลงในหนังสือขายฝากตามคำแจ้งของจำเลย แล้วจำเลยรับเงินจากนางสมัคทั้งนี้โดยจำเลยเจตนาทุจริตปิดความจริง เพื่อ ฉ้อโกง ทรัพย์ของนางสมัค และเป็นการเสียหายแก่เจ้าพนักงานหอทะเบียนทีดิน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 118,223,304 ให้รวมลงโทษจำเลย หนังสือมอบฉันทะริบ โจทก์อุทธรณ์ ชอให้ลงโทษจำเลยตามมมาตรา 224 และเรียงกะทงลงโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบมอบฉันทะไม่ใช่หนังสือสำคัญตามความหมายในมาตรา 6(20) ลงโทษตามมาตรา 224 ไม่ได้ ส่วนข้อเรียงกะทงลงโทษเป็นดุลยพินิจของศาล จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าใบมอบฉันทะไม่ใช่หนังสือสำคัญตามบทวิเคราะห์ศัพย์มาตรา 6(20)ชอบแล้วดังฎีกาที่ 1143/2482 วินิจฉัยไว้ ส่วนที่ศาลล่างวางโทษจำเลยไม่เรียงกะทงนั้นการที่จำเลยทำความผิดต่างกรรมต่างวาระศาลไม่จำต้องลงโทษจำเลยเรียงกะทงเสมอไป เพราะมาตรา 71 ว่า ให้ลงโทษเรียงกะทงก็ได้ ไม่มีความบังคับให้ต้องเรียงกะทงลงโทษ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 581/2485 พนักงานอัยการ โจทก์ นางสุวรรน อามระดิส จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222. , ม. 6 (20) , ม. 30