ฎีกาที่ 545/2496

การสอบสวนความผิดทางอาญานั้นแม้เดิมจะตั้งข้อหาฐานหนึ่ง แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าเป็นความผิดฐานอื่นด้วยก็เรียกได้ว่า ได้มีการสอบสวนในความผิดฐานอื่นนั้นด้วยแล้วไม่จำเป็นต้องแจ้งข้อหาในความผิดฐานอื่นนั้นแก่ผู้ต้องหาอีกก็ถือว่าการสอบสวนนั้นสมบูรณ์แล้ว

คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(13), 116 และ มาตรา 120 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน ปรับ 50 บาท โทษจำคุกให้ยกเสีย และยกข้อหาฐานหลบหนีการควบคุม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ความผิดฐาน หมิ่นประมาท เจ้าพนักงาน ตามคำจำเลยชั้นสอบสวน ไม่ปรากฏว่ามีการแจ้งข้อหาฐานนี้รวมอยู่ด้วยจำเลยจึงมิได้ถูกสอบสวนไว้ จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 120 และมาตรา 335(13) ยกข้อหาฐาน หมิ่นประมาท เสีย ข้อกำหนดโทษยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ได้มีการสอบสวนความผิดที่จำเลยได้กระทำนั้นแล้ว แม้เดิมจะตั้งข้อหาฐานหนึ่ง แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าเป็นความผิดฐานอื่นด้วย ก็เรียกได้ว่า มีการสอบสวนในความผิดฐานอื่นนั้นด้วยแล้ว ดังตัวอย่างฎีกาที่ 508/2493 จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐาน หมิ่นประมาท เจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 116 ด้วยอีกฐานหนึ่ง ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 545/2496 อัยการปากพนัง โจทก์ นายเลื่อน กาญจนโอภาษ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 11 , ม. 120 , ม. 130 , ม. 134