ฎีกาที่ 1801/2493

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองฐาน คือฐานปล้นทรัพย์หรือฐาน รับของโจร ขอให้ลงโทษจำเลยฐานใดฐานหนึ่ง เมื่อจำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดฐาน รับของโจร เต็มตามฟ้องแล้ว โจทก์จะขอให้พิจารณาความผิดฐานปล้นทรัพย์อีกไม่ได้ ศาลย่อมสั่งงดสืบพยานและพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐาน รับของโจร ได้ทีเดียว

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองฐาน คือฐานปล้นทรัพย์หรือฐาน รับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 301, 321, 322 จำเลยให้การรับสารภาพฐาน รับของโจร โจทก์ขอสืบพยาน ศาลชั้นต้นสั่งงด แล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐาน รับของโจร จำคุก 4 เดือน ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา 59 คงจำคุก 2 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำฟ้องของโจทก์ เป็นการบรรยายถึงพฤติการณ์หรือข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นทั้งในความผิดฐานปล้นทรัพย์และฐาน รับของโจร ก่อน แล้วจึงยืนยันว่าจำเลยกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์หรือ รับของโจร ฐานใดฐานหนึ่ง เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพเต็มตามฟ้องโจทก์ในความผิดฐาน รับของโจร แล้วเช่นนี้โจทก์จะขอให้พิจารณาความผิดฐานปล้นทรัพย์อีกให้กลายเป็น ความผิดสองฐานย่อมไม่ได้ทั้ง ๆ ที่ความผิดฐานปล้นทรัพย์นั้นต้องประกอบด้วยการเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปด้วยอาการชิงทรัพย์ตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายบัญญัติไว้ก็ดีฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1801/2493 อัยการนครปฐม โจทก์ นายใบ อุนทุโร จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 301 , ม. 321