ฎีกาที่ 858/2493

ครั้งแรกจำเลยต้องโทษฐานทำร้ายร่างกายตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254 ศาลจำคุก 15 วัน ปรับ 20 บาท โทษจำคุกรอการลงอาญาไว้ครั้งที่สอง ต้องโทษฐาน ชิงทรัพย์ แต่หลบหนีการควบคุม มากระทำผิดฐาน ชิงทรัพย์ อีกเป็นครั้งที่สาม แม้ในการลงโทษครั้งที่ 2 นั้น ศาลได้ยกเอาโทษจำคุกที่รอไว้ในครั้งแรกมาลงแก่จำเลยด้วย แต่จำเลยก็ยังมิได้พ้นจากโทษจำคุกนั้นไปจึงจะเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา 72 ในความผิดครั้งที่สามไม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ชิงทรัพย์ และมีสันดานเป็นผู้ร้ายกับขอให้เพิ่มโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐาน ชิงทรัพย์ ข้อขอให้กักกันให้ยกเสีย และที่ขอให้เพิ่มโทษปรากฏว่า ครั้งแรกจำเลยต้องคำพิพากษาฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 จำคุก 15 วัน ปรับ 20 บาทโทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ ครั้งที่ 2 ต้องโทษฐาน ชิงทรัพย์ แล้วหลบหนีมากระทำผิดคดีนี้ เห็นว่าเพิ่มโทษไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ปัญหาข้อเพิ่มโทษ ศาลฎีกา เห็นว่า โทษของจำเลยครั้งแรกหากจำเลยจะได้ชำระค่าปรับแล้วก็ดี จะว่าพ้นโทษครั้งนั้นไปแล้วยังไม่ได้ เพราะยังมีโทษจำคุกที่ให้รอการลงอาญาอยู่อีก และแม้ว่าศาลจะยกเอาโทษจำคุกมาลงแก่จำเลยในครั้งที่ 2 แล้ว แต่จำเลยก็ยังมิได้พ้นจากโทษจำคุกนั้น จึงไม่มีทางจะเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา 72 ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2493 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายฉลอง สุขยิ่ง ที่ 1 นายวิเวก ชีวะเชาว์ ที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 42 , ม. 72