ฎีกาที่ 890/2490

เมื่อโจทก์เห็นชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มิได้คัดค้านแต่อย่างใดแล้วโจทก์จะยื่นฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างนั้น ย่อมไม่มีอำนาจฎีกาได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกซึ่งเป็นทหารทำการ ลักทรัพย์ หรือรับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 321,295 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ซึ่งเป็นศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงพิพากษายืนเฉพาะผลของคำพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาอ้างว่า เห็นชอบตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ว่าศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่ศาลสูงสุด จึงได้ฎีกาขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเป็นแบบอย่าง ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์แถลงแจ้งชัดในฎีกาว่าเห็นชอบด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่อย่างใด เพียงแต่ฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างเท่านั้นโดย โจทก์ไม่มีอำนาจฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 จึงพิพากษาให้ไม่รับฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2490 อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์ โจทก์ นายไม น้อยคนดี จำเลย ป.วิ.อ. ม. 216