ฎีกาที่ 144/2483

เคียวซึ่งโดยปกติใช้สำหรับเกี่ยวข้าว หญ้า ไม่ใช่สาตราวุธูตามความหมายในกฎหมายลักษณอาญามาตรา 6 (15) จำเลยกลับจากเกี่ยวข้าวมีเคียวถือมาเดินมาพบทรัพย์จึง ลักทรัพย์ นั้นไปเป็นผิดตามมาตรา 288 ไม่ใช่มาตรา 293 (7)

ได้ความว่า จำเลยกลับจากเกี่ยวข้าวมีเคียวเกี่ยวข้าวติดตัวมาด้วยเล่มหนึ่ง ได้มาพบไม้ตะบุนของนายบุญมณีเกตุที่ปลายนา จำเลยจึงลักเอาไม้นั้นไป ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เคียวไม่ใช่สาตราวุธตามความหมายใน กฎหมายลักษณอาญามาตรา 6 (15) เพราะไม่ใช่เครื่องประหารเป็นเครื่องสำหรับเกี่ยวข้างเกี่ยวหญ้า พิพากษาวางบทมาตรา 288 จำคุก จำเลย 2 เดือน ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 1 เดือน โจทก์ฎีกาว่าเคียวเป็นสาตราวุธตามมาตรา 6 (15) จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 293 ศาลฎีกาเห็นว่า เคียวตามปกติใช้สำหรับเกี่ยวข้าวหรือหญ้าจำเลยมีเคียวติดตัวมาก็เนื่องจากไปเกี่ยวข้าวมา จำเลยไม่มีเจตนาจะใช้หรือได้ใช้เป็นสาตราวุธ ฉะนั้นจะเรียกว่าจำเลยมีสาตราวุธมาทำการ ลักทรัพย์ ไม่ถนัด จึง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2483 อัยยการจันทบุรี โจทก์ นายกราน เข็มทอง ล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 6 (15) , ม. 288 , ม. 293 (7)