มาตรา 9ตรี

มาตรา 9 ตรี มีปัญหาว่าโทษจำคุก ในพระราชบัญญัติการพนันรอการลงโทษได้หรือไม่ ศาลฎีกาว่าศาลก็อาจรอได้ตามกฎหมายอาญา การเล่นการพนันไฮโลว์มีโทษหนัก แต่ถ้ามีพฤติการณ์ที่น่าเห็นใจ ศาลก็รอการลงโทษให้ได้ โทษตามพระราชบัญญัติการพนันเป็นโทษเล็กน้อย ดังนั้นคดีอาจถึงที่สุดแค่ศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ก็ได้ เพราะถ้าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง อาจต้องห้ามมิให้ฎีกาต่อไป เช่นศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้จัดให้มีการเล่นพนันโดยเป็นเจ้า มือ จำคุก 4 เดือน และปรับ 600 บาท ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเป็นผู้เข้าเล่นในฐานะลูกค้าเท่านั้น พิพากษาแก้เป็นลงโทษปรับสถานเดียว 600 บาท ดังนี้แม้จะเป็นการแก้ไขมากก็อยู่ในบังคับแห่งป.วิ อาญา มาตรา 220 ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ เพิ่มโทษ พระราชการพนันมีบทเพิ่ม โทษฐานไม่เข็ดหลาบเป็นพิเศษจากกฎหมายอาญาทั่วไป โดยมาตรา 14 ทวิ ซึ่งเพิ่มโดยมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2485 บัญญัติว่า “ผู้ใดกระทำความผิดต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัตินี้ เมื่อพ้นโทษมาแล้วยังไม่ครบกำหนดสามปีกระทำความผิดต่อพระราชบัญญัตินี้อีก

(1)ถ้าโทษซึ่งกำหนดไว้สำหรับความผิดที่กระทำครั้งหลังเป็นโทษจำคุกและปรับให้วางโทษทวีคูณ

(2)ถ้าโทษซึ่งกำหนดไว้สำหรับความผิดที่กระทำครั้งหลังเป็นโทษจำคุกหรือปรับ ให้วางโทษทั้งจำทั้งปรับ ศาลตีความว่า คำว่ายังไม่เกิน 3 ปี นั้น อาจเป็นไปได้ว่าจำเลยได้พ้นโทษมาครบ 3 ปีพอดีก็ได้