มาตรา 112
มาตรา 112 การกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง ได้แก่ การกระทำดังต่อไปนี้
(1) ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้รับประโยชน์ ที่มิควรได้หรือเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย
(2) ล่วงละเมิดหรือคุกคามทางเพศตามที่ก.ตร. กำหนด
(3) ละทิ้งหรือทอดทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุอันสมควร เป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการ อย่างร้ายแรง หรือละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวันโดยไม่มีเหตุอันสมควร หรือโดยมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
(4) ดูหมิ่น เหยียดหยาม กดขี่ ข่มเหง หรือทาร้ายประชาชนผู้ติดต่อราชการหรือในระหว่าง ปฏิบัติหน้าที่ราชการ
(5) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าโทษจำคุกโดยคาพิพากษา ถึง ที่ สุด ให้ จาคุก หรือ ให้ รับ โทษที่ห นัก กว่ า โทษจาคุก เว้น แต่ เป็น โทษสาหรับ ความผิด ที่ ได้ก ระทา โดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(6) กระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง
(7) กระทำการอัน เป็นการฝ่าฝืนมาตรา 26 วรรคสาม หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 51
วรรคสอง
(8) ไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ในการแต่งตั้งโดยจงใจเพื่อช่วยเหลือบุคคลหนึ่งบุคคลใด หรือ เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ใดตามมาตรา 87 วรรคสี่ หรือกระทำการตามมาตรา 87 วรรคห้า
(9) กระทำหรือละเว้นการกระทำใด ๆ รวมทั้งการกระทำผิดตามมาตรา 111 อันเป็นเหตุ ให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(10) กระทำการหรือไม่กระทำการตามที่กำหนดในกฎก.ตร.